Białe Błota ul. Szubińska 67
Poniedziałek, Środa, Piątek
  Rejestracja w Polsce: 570 000 122
  lub kliknij przycisk "Umów się".
Rejestracja w Anglii: kliknij tu
e-mail: grzegorz.szymczak@onet.eu
www.drszymczak.pl

Mięśniaki macicy

Mięśniaki macicy

Mięśniaki macicy występują u 20-40% kobiet. Są jednym z najczęściej występujących łagodnych rozrostów nowotworowych. Na mięśniaki macicy cierpi co piąta kobieta po 35. roku życia i co druga miesiączkująca pięćdziesięciolatka. Mięśniaki stanowią 95 proc. wszystkich łagodnych guzów narządu rodnego.

Mięśniaki są zbudowane z mięśni gładkich, takich samych jak ściana macicy. Mięśniaki zaliczane są do łagodnych rozrostów nowotworowych. Oznacza to, że komórki mięśniowe, z których zbudowana jest macica namnażają się nadmiernie w określonym regionie narządu, tworząc guz - mięśniak. Wbrew temu, z czym kojarzy się słowo nowotwór, mięśniaki mają charakter rozrostów całkowicie łagodnych i bardzo rzadko ulegają zezłośliwieniu.

Przyczyny powstawania mięśniaków nie zostały do końca zdefiniowane. Większość teorii łączy ich etiologię z nierównowagą hormonalną organizmu, a dokładniej z nadmierną produkcją lub zwiększoną wrażliwością na estrogeny. Za hipotezą tą przemawia fakt, iż mięśniaki występują praktycznie jedynie u kobiet w wieku rozrodczym (najczęściej pomiędzy większość przypadków rozpoznania mięśniaków dotyczy kobiet w wieku rozrodczym (między 35 a 45 rokiem życia). Ale z drugiej strony nie każda kobieta z wysokim poziomem estrogenów ma mięśniaki. W ostatnich latach pojawiło się wiele dowodów, że w powstawaniu i wzrastaniu mięśniaków kluczową rolę odgrywają nie estrogeny ale inny hormon produkowany przez jajnik - progesteron.

W medycynie istnieje wiele sytuacji, w których zaleca się przed leczeniem operacyjnym przeprowadzenie terapii farmakologicznej. Dotyczy to na ogół takich przypadków, w których brak natychmiastowych wskazań do operacji, a więc zwłoka na czas prowadzenia terapii nie przekłada się na istotne ryzyko dla pacjenta. Przykładem tego typu postępowania jest podawanie preparatów żelaza lub leków hamujących krwawienie przed operacją u pacjentki z anemią. Innym przykładem jest zastosowanie octanu uliprystalu przed operacją mięśniaków macicy. Celem takiej terapii jest stworzenie warunków sprzyjających oszczędzającemu charakterowi leczenia operacyjnego tj. możliwości wyłuszczenia mięśniaka lub mięśniaków z pozostawieniem zdrowej części macicy. Dodatkową korzyścią leczenia przedoperacyjnego octanem uliprystalu jest zahamowanie lub zmniejszenie obfitości krwawienia z macicy u pacjentek z anemią, dzięki czemu zabieg operacyjny może być przeprowadzony bez ryzyka pogłębienia niedokrwistości. Z faktu, iż octan uliprystalu zarejestrowany jest do leczenia przedoperacyjnego nie wynika, że istnieje „obowiązek" poddania się operacji po zakończeniu terapii tym lekiem. W dużych badaniach przedrejestracyjnych prawie co druga pacjentka leczona octanem uliprystalu rezygnowała z leczenia operacyjnego. U podłoża takich decyzji najczęściej leżała znaczna poprawa samopoczucia pacjenta i ustąpienie objawów towarzyszących mięśniakom macicy. W takich przypadkach zgodnie z życzeniem pacjentki i respektując jej decyzje obserwujemy zachowanie się mięśniaka po zakończonej terapii octanem uliprystalu. Dostępne w tym momencie wyniki badań wskazują na to, że przynajmniej w okresie pół roku po zakończonej terapii utrzymany jest efekt leczenia tym lekiem.  

Oprac. na podst. materiałów Gedeon-Richter.